กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 10 ฉินเยี่ยนถึงกับจูบเธอ!
หลี่อ้ายฮวามองสร้อยคอและกำไลด้วยดวงตาที่เป็นประกาย “ในห้องของนังนั่นมีของพวกนี้อยู่เยอะแค่ไหนกัน สวรรค์! กำไลวงนี้หนักจังเลย
สร้อยคอเส้นนี้เป็นสีชมพูด้วย ของมีค่าชิ้นนี้...สวย! สวยเหลือเกิน!”
หลี่อ้ายฮวาไม่เคยเห็นของมีค่าขนาดนี้มาก่อน ดวงตาของเธอแทบจะถลนออกมานอกเบ้า
เมื่อสวี่คานล่านนึกถึงว่าในห้องของสวี่เวยหลานยังมีของพวกนี้อยู่อีกตั้งหลายกล่อง ความอิจฉาริษยาในใจก็พลุ่งพล่านขึ้นมาอีก เธอเงียบไป ไม่พูดจา
หลังจากที่หลี่อ้ายฮวาชื่นชมสร้อยคอและกำไลเสร็จ เธอก็ถามขึ้นว่า “นังโง่สวี่เวยหลานนั่นไม่มีทางจับได้หรอก ของเยอะแยะขนาดนั้น เธอจะจำรายละเอียดได้ยังไง”
“ทำไมแกไม่หยิบมาเพิ่มอีกล่ะ หยิบกำไลทองคำวงเล็กๆ มาให้แม่อีกสักวงก็ยังดี”
ผู้หญิงส่วนใหญ่มักจะชื่นชอบของที่ดูหรูหราอลังการ
สวี่คานล่านหมดความอดทนแล้ว “ของมีค่าในมือแม่ที่ตายไปแล้วของสวี่เวยหลานก็มีไม่น้อยเหมือนกัน พ่อจะซ่อนไว้ที่ไหน แม่ก็หัดใส่ใจหาเองบ้างสิ
มันจะไปขาดแคลนของได้ยังไง”