บทที่ 289 ปล้นค่าย

บทที่ 289 ปล้นค่าย

เมื่อสิงเต้าหรงเข้ามาในเมืองหลิงหลิง ห่าวผู่ก็ไต่ถามเขาทันที

"เจ้ามาถึงที่นี่ มีทัพศัตรูขัดขวางหรือไม่" ห่าวผู่เอ่ยถาม

"เจอสิ" สิงเต้าหรงตอบตามตรง

ห่าวผู่กวาดสายตาเคลือบแคลงสงสัยมองสิงเต้าหรงทันที

"ในเมื่อเจอดัก แล้วเจ้าหลบหนีมาได้อย่างไร" ห่าวผู่ถามต่อ

"ระหว่างทางที่ข้ามา จู่ๆ ก็มีขุนพลคนหนึ่งพุ่งพรวดออกมา ขุนพลผู้นั้นใช้ง้าวด้ามใหญ่ ฝีมือการต่อสู้มิได้ด้อยไปกว่าท่านแม่ทัพกวนเลยแม้แต่น้อย"

สิงเต้าหรงเห็นห่าวผู่ถามขึ้น ก็เริ่มคุยโวอย่างออกรสออกชาติ

"ทว่าข้าไหนเลยจะหวาดกลัว ยกขวานผ่าเขาดอกสาลี่ในมือขึ้นมา ฟาดฟันกับมันไปถึงสามร้อยเพลง" สิงเต้าหรงกระชับขวานใหญ่ในมือพลางใส่ไข่เติมสี