บทที่ 287 ยอดขุนพลหลิงหลิง

บทที่ 287 ยอดขุนพลหลิงหลิง

บนเส้นทางสายเล็กที่มุ่งสู่หลิงหลิง สิงเต้าหรงกำลังนำไพร่พลหนึ่งพันนายเดินทัพอย่างสบายอารมณ์

"เฮ้อ ศึกใหญ่จวนเจียนจะเปิดฉาก น่าเสียดายที่นายท่านกลับส่งข้ามาปราบโจรที่หลิงหลิง มิเช่นนั้นอาศัยขวานผ่าเขาดอกสาลี่ในมือข้า ย่อมต้องฟันจางเหลียวเป็นสองท่อน จับเป็นสวีหวง ให้เจ้าหลี่เจาที่อยู่ลั่วหยางได้ยินชื่อข้าแล้วตัวสั่นงันงกเป็นแน่!" สิงเต้าหรงคุยโวโอ้อวดกับบรรดาผู้ใต้บังคับบัญชา

เหล่าผู้ใต้บังคับบัญชาได้ยินคำพูดของสิงเต้าหรงก็มิได้โต้แย้ง หากแต่พากันเออออรับลูก "ท่านแม่ทัพองอาจกล้าหาญ หากหลี่เจารู้เข้า คงคิดจะยกลูกสาวให้แต่งงานกับท่านแม่ทัพ เพื่อดึงตัวท่านแม่ทัพไปเป็นพวกอย่างแน่นอนขอรับ!"

"ฮ่าๆๆ!" สิงเต้าหรงได้ยินแล้วก็เบิกบานใจยิ่งนัก