บทที่ 266 การตัดสินใจของซุนเจียน

บทที่ 266 การตัดสินใจของซุนเจียน

"เอ่อ ผู้น้อยมีนามว่าฮว่าถัวขอรับ" ฮว่าถัวนึกว่าหลี่เจาได้ยินไม่ชัด จึงเอ่ยเสียงดังขึ้นเล็กน้อย

หลี่เจาพินิจมองฮว่าถัว แม้จะรู้สึกประหลาดใจอยู่บ้าง ทว่าในใจกลับมิได้ตื่นตระหนกอันใด ด้วยผ่านคลื่นลมมรสุมใหญ่หลวงมานับไม่ถ้วนแล้ว

หลี่เจาอดมิได้ที่จะนึกถึงจางจีที่ถูกตนหลอกล่อมา เวลานี้จางจีเป็นหมอหลวง ได้สั่งสอนลูกศิษย์ลูกหาไปไม่น้อย ทั้งยังเขียนตำราแพทย์ไว้มากมาย รวมถึงคัมภีร์ซางหานจ๋าปิ้งลุ่นด้วย

จะว่าไปหลี่เจาก็รู้สึกละอายใจอยู่บ้าง ตอนนั้นรับปากว่าจะถ่ายทอดวิชาแพทย์ให้จางจี ทว่าผ่านไปหลายปี หลี่เจามิได้สอนสิ่งใดเลย จนจางจีเองก็ลืมเลือนเรื่องนี้ไปแล้ว

หลี่เจารู้สึกผิดต่อจางจีเพียงชั่วพริบตาเดียว ก่อนจะกลับมากระปรี้กระเปร่าอีกครั้งอย่างรวดเร็ว