กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 253 จัดการทุกอย่างไว้หมดแล้ว
"แบ่งดินแดนสถาปนาตนเป็นอ๋อง!" หลังจากเฉาเชาได้ยินคำพูดของหลี่เจา ชั่วขณะหนึ่งก็ยากจะทำใจเชื่อได้ลง
นับแต่โบราณกาลมา การแย่งชิงความเป็นใหญ่ในจงหยวน ล้วนแต่ผู้ชนะเป็นราชาผู้แพ้เป็นกบฏ สิ่งที่รอคอยผู้พ่ายแพ้มีเพียงตัวตายสิ้นตระกูล
ทว่ายามนี้หลี่เจาผู้นี้กลับทำราวกับกำลังร้องขอให้เขา ยกทัพไปบุกเบิกขยายดินแดนเสียอย่างนั้น
หลี่เจาหวังสิ่งใดกันแน่
"ในเมื่อกวานจวินโหวปรารถนาที่จะได้ดินแดนเหล่านี้ถึงเพียงนี้ เหตุใดจึงไม่ส่งทหารไปตีชิงเอาเองเล่า" เฉาเชาเอ่ยถาม
"ยามที่ข้าปราบแผ่นดินใต้หล้าจนสงบราบคาบ ใต้บังคับบัญชาของข้าล้วนแต่เป็นขุนนางผู้มีคุณความชอบ แม้แต่ทหารชั้นผู้น้อยก็ล้วนคิดแต่อยากเป็นเศรษฐีคหบดีในดินแดนจงหยวน แล้วจะมีผู้ใดอยากไปยังดินแดนเถื่อนนอกด่านเหล่านี้กันเล่า" หลี่เจาอธิบาย