บทที่ 233 ตระกูลเจินแห่งอู๋จี๋

บทที่ 233 ตระกูลเจินแห่งอู๋จี๋

จี้โจว เมืองจงซาน อำเภออู๋จี๋

ตระกูลเจินนับเป็นคหบดีผู้มั่งคั่งที่สุดในแถบนี้ ทว่ากลับวางตัวสงบเสงี่ยมเจียมตนเป็นอย่างยิ่ง ด้วยเข้าใจในหลักการที่ว่า คนธรรมดาไร้ความผิด แต่การครอบครองหยกย่อมเป็นภัย

ด้วยเหตุนี้ คฤหาสน์ของตระกูลเจินจึงไม่ได้หรูหราโอ่อ่า หากแต่ดูเรียบง่ายธรรมดาเท่านั้น

ยามที่เจินเหยากลับมาถึงบ้าน เจินเหยี่ยนผู้เป็นพี่ชายกำลังจุดธูปเซ่นไหว้เจินอี้ผู้เป็นบิดาที่ล่วงลับไปแล้ว

เมื่อเจินเหยาเห็นดังนั้น จึงเข้าไปกราบไหว้คารวะด้วยเช่นกัน

เจินอี้ล่วงลับไปนานแล้ว ส่วนบุตรชายคนโตอย่างเจินยวี่ก็ด่วนเสียชีวิตตั้งแต่วัยเยาว์ กิจการทั้งปวงในเรือนจึงตกอยู่ในการดูแลของเจินเหยี่ยนแต่เพียงผู้เดียว