บทที่ 226 ความในใจของหลิวเปี่ยว

บทที่ 226 ความในใจของหลิวเปี่ยว

เมื่อได้หลิวเป้ยเข้ามาเสริม การป้องกันของเมืองเจียงหลิงก็พลันแน่นหนามั่นคงขึ้นมาทันที

กำลังพลของซุนเช่อและโจวอวี๋ยังน้อยกว่าหลิวเป้ย จึงไม่กล้าบุ่มบ่ามเข้าตีเมือง ทำได้เพียงส่งข่าวไปแจ้งซุนเจียน

ซุนเจียนจึงส่งโจวไท่และเจี่ยงชินนำทัพหนึ่งหมื่นนายไปหนุนช่วยทันควัน

เพียงแต่เมื่อเป็นเช่นนี้ กำลังพลในมือของซุนเจียนจึงลดน้อยลงไปไม่น้อย แรงกดดันของไช่เม่าและเหวินพิ่นจึงลดลงไปมาก

ข่าวสารระลอกแล้วระลอกเล่าจากแนวหน้าถูกส่งมาถึงเมืองเซียงหยาง ทำให้หลิวเปี่ยวโกรธจนแทบกระอัก

"หวงจู่ทำเรื่องใหญ่ของข้าเสียแท้ๆ!" หลิวเปี่ยวสบถด่าอย่างเจ็บใจ

การที่หวงจู่เสียเซี่ยโข่วไป ทำให้แนวป้องกันของเจียงเซี่ยเกิดช่องโหว่ จนนำไปสู่วิกฤตการณ์ของเจียงหลิงในยามนี้