กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 217 บำเหน็จรางวัล เลื่อนตำแหน่ง
"ดีจริงนะเกาสุ่น ไม่รอข้ามาถึง เจ้าก็รบศึกเสร็จสิ้นเสียแล้ว" สวีหวงที่ตามมาถึงทีหลังแสร้งทำเป็นเอ่ยตัดพ้อต่อเกาสุ่น
"นี่ถือเป็นการตอบแทนกงหมิง" เกาสุ่นล้อเล่นออกมาด้วยใบหน้าไร้ความรู้สึก
หลังจากสวีหวงหยอกล้อกับเกาสุ่นไปยกหนึ่งแล้ว จึงหันไปมองกานหนิง
"เจ้าก็คือกานหนิงรึ" สวีหวงเอ่ยถาม
"ย่อมเป็นข้าเหล่า... ย่อมเป็นผู้น้อยเองขอรับ" กานหนิงประสานมือกล่าว
'มีเอกลักษณ์ไม่เบา!' สวีหวงรำพึงในใจเงียบๆ
"นายท่านให้ความสำคัญกับเจ้ายิ่งนัก ข้าจะรายงานความดีความชอบของเจ้าให้นายท่านทราบ" สวีหวงกล่าว
"ขอบพระคุณนายท่านที่เมตตา" กานหนิงยิ้มรับ ไม่ว่าผู้ใดหากได้รับความใส่ใจจากผู้ทรงอำนาจสูงสุดในแผ่นดินยุคปัจจุบันเช่นนี้ ย่อมต้องรู้สึกยินดีเป็นธรรมดา