บทที่ 210 หลิวเป้ยมุ่งสู่บูรพา

บทที่ 210 หลิวเป้ยมุ่งสู่บูรพา

กานหนิงพร้อมทหารหาญหนึ่งร้อยนายถอยร่นกลับไปได้อย่างปลอดภัย ทิ้งไว้เพียงความพินาศยับเยินให้แก่จ้าวเหว่ย

"พวกไม่ได้ความ แค่คนเพียงร้อยคนกลับทำให้พวกเจ้าขวัญหนีดีฝ่อได้ถึงเพียงนี้!" จ้าวเหว่ยตวาดด่าผู้ใต้บังคับบัญชาด้วยความโกรธเกรี้ยว

"ท่านซือหม่า เรื่องนี้จะโทษทุกคนมิได้เลย ท้องฟ้ามืดมิดเกินไป มองไม่เห็นฝ่ายตรงข้ามจริงๆ ขอรับ" หลี่อี้พยายามแก้ต่าง

ในบรรดาผู้บาดเจ็บล้มตายเมื่อคืนนี้ ที่ถูกพวกของกานหนิงสังหารมีเพียงส่วนน้อยเท่านั้น ส่วนใหญ่ล้วนเกิดจากการที่คนในกองทัพเหยียบย่ำกันเองทั้งสิ้น

ทหารในกองทัพส่วนมากเป็นโรคตาบอดกลางคืน ท่ามกลางความมืดมิดเช่นนั้น ความหวาดกลัวของเหล่าทหารย่อมเป็นเรื่องธรรมดา การที่ไม่เกิดเหตุการณ์ค่ายแตกตื่นเหยียบกันตายไปมากกว่านี้ ก็นับว่าเป็นผลจากความพยายามของพวกเขาแล้ว