บทที่ 194 โทสะของหลิวเม่า

บทที่ 194 โทสะของหลิวเม่า

ไม่ว่าหลิวเม่าจะไม่เชื่อเพียงใด แต่ความจริงที่หลิวจางกลายเป็นทายาทผู้สืบทอดก็มิอาจเปลี่ยนแปลงได้ และบัดนี้ทั่วทั้งเฉิงตูต่างก็รู้เรื่องนี้กันหมดแล้ว

หลิวเม่าโกรธเกรี้ยวจนสุดจะระงับ ชักกระบี่ล้ำค่าออกมาฟันโต๊ะเตี้ยในห้องจนคว่ำระเนระนาดเพื่อระบายโทสะ

"ตาเฒ่าสารเลว ข้าติดตามท่านเข้าสู่สู่ รับใช้ท่านมาเนิ่นนานถึงเพียงนี้ ทว่าท่านกลับยังคงลำเอียงรักใคร่แต่บุตรคนเล็ก! หลิวจางติดอยู่ลั่วหยางตั้งหลายปี เคยอยู่ปรนนิบัติกตัญญูข้างกายท่านบ้างหรือไม่" หลิวเม่าพึมพำกับตนเอง

หลิวเม่าอยากจะกล่าวถ้อยคำเหล่านี้ต่อหน้าหลิวเยียนยิ่งนัก แต่ความมีสติก็กดข่มความบุ่มบ่ามชั่ววูบนี้ลงได้อย่างรวดเร็ว

มิรู้ว่าเวลาผ่านไปนานเท่าใด หลิวเม่าที่ในที่สุดก็สงบจิตใจลงได้จึงเริ่มครุ่นคิดว่าต่อไปควรทำเช่นไร