กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 166 ความผันแปรในฉางอัน
เมื่อลวี่ปู้พ่ายหนีไป การต่อสู้ที่เหลืออยู่ก็ไม่คุ้มค่าให้เอ่ยถึงอีก
"ฮ่าๆๆ ศึกนี้เราได้รับชัยชนะอย่างยิ่งใหญ่!" ต้วนเหวยกล่าวอย่างตื่นเต้นหลังจากตรวจนับผลการรบเสร็จสิ้น
"น่าเสียดายที่ปล่อยให้เจ้าลวี่ปู้นั่นหนีไปได้!" หลี่เจวี๋ยกล่าวอย่างเสียดาย
"ไม่เป็นไร สิ่งสำคัญตอนนี้คือการบุกไปให้ถึงฉางอัน แล้วนำศีรษะของหวังอวิ่นมาเซ่นไหว้ท่านไท่ซือ!" ต้วนเหวยกล่าว
เมื่อต้วนเหวยกล่าวจบ ก็มองไปยังเจี่ยสวี่ แววตาของเขาเปลี่ยนไปจากก่อนหน้านี้เล็กน้อย
เจี่ยสวี่มองปราดเดียวก็รู้ว่าต้วนเหวยเริ่มมีความคิดไม่ซื่อ คิดว่าตนเองอาจจะได้สืบทอดอำนาจและบารมีของต่งจั๋ว
"ไม่เจียมตน" เจี่ยสวี่ส่ายหน้า
ช่างเถอะ รอให้ต้วนเหวยไปถึงฉางอัน เดี๋ยวก็ตาสว่างเอง