บทที่ 160 จางเยี่ยนยอมสวามิภักดิ์

บทที่ 160 จางเยี่ยนยอมสวามิภักดิ์

เย่เฉิง

แม้กองทัพเฮยซานของจางเยี่ยนจะเข้ายึดครองที่นี่ไว้ได้แล้ว ทว่าท่าทีของเขาที่มีต่อหลี่เจานั้นกลับเริ่มคลุมเครือ

ภายในจวนแห่งหนึ่ง จวี่โซ่วกำลังเดินเล่นอยู่ในลานเรือนอย่างสบายอารมณ์

จวนหลังนี้เป็นเรือนที่เขาซื้อหาไว้ตั้งแต่สมัยยังดำรงตำแหน่งเปี๋ยเจี้ยแห่งจี้โจว มิคาดคิดว่าจะยังมีโอกาสได้หวนกลับมาที่นี่อีกครา

จางเยี่ยนมิได้มาพบหน้าเขาหลายวันแล้ว ซ้ำยังส่งคนมากักบริเวณเขาไว้และสั่งห้ามมิให้ออกไปข้างนอกโดยเด็ดขาด

จวี่โซ่วหาได้ร้อนใจไม่ เขากระจ่างแจ้งในความนึกคิดของจางเยี่ยนเป็นอย่างดี ย่อมมิพ้นพอตีเมืองเย่เฉิงแตกแล้วเกิดความฮึกเหิมลำพองใจ ไม่อยากตกอยู่ใต้บังคับบัญชาของผู้ใด และคิดตั้งตนเป็นฮ่องเต้น้อยผู้ครองถิ่น

ต่อให้จางเยี่ยนมิได้มีความคิดอื่นใด เหล่าผู้ใต้บังคับบัญชาของเขาก็ย่อมบังเกิดความคิดเช่นนี้อยู่ดี