บทที่ 150 ซุนเช่อตีหลูเจียง

บทที่ 150 ซุนเช่อตีหลูเจียง

กาลเวลาล่วงเลยมาถึงปีเจาหนิงที่สาม หรือปีชูผิงที่สองอย่างรวดเร็ว

ชิงโจวที่มีไท่สื่อฉือและกัวเจียคอยบริหารจัดการ ทำให้หยวนเส้าไม่เพียงรุกคืบไม่ได้แต่ยังต้องล่าถอย ดินแดนที่ตีชิงมาได้ล้วนถูกยึดกลับคืนไปทั้งหมด หยวนเส้าจึงจำต้องละทิ้งโอกาสในการเข้ายึดชิงโจวแล้วถอยกลับไปยังเย่เฉิง

โบราณว่าไว้เชิญเทพมาง่ายส่งเทพกลับยาก ไท่สื่อฉือและกัวเจียในระหว่างที่ช่วยเหลือขงหรงนั้น ก็ค่อยๆ ลิดรอนอำนาจของขงหรงไปทีละน้อย จนชิงโจวตกไปอยู่ในมือของหลี่เจาโดยตรง

ขงหรงหมดหนทาง ทำได้เพียงยอมรับการจัดแจงของหลี่เจา เดินทางไปยังจี้เซี่ยนเพื่อเข้ารับราชการในราชสำนัก โดยหลี่เจาได้มอบตำแหน่งไท่ผู ซึ่งเป็นหนึ่งในจิ่วชิงให้แก่เขา

เนื่องจากไท่สื่อฉือสร้างผลงานได้ยอดเยี่ยมจึงได้เลื่อนขั้นเป็นแม่ทัพ ส่วนกัวเจียก็ได้เลื่อนขั้นเป็นจวินซือเจียงจวิน ทั้งสองยังคงปักหลักอยู่ที่ชิงโจวเพื่อจัดระเบียบกองกำลังของขงหรงต่อไป