กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 132 ต่งจั๋วละทิ้งลั่วหยาง
ภายในพระราชวังฝ่ายเหนือและฝ่ายใต้ของลั่วหยาง ซากศพเกลื่อนกลาดเต็มพื้น ล้วนเป็นเหล่านางกำนัลและข้าทาสในวัง เมื่อฮ่องเต้เสด็จจากไปแล้ว กองทัพซีเหลียงก็ก่อกรรมทำเข็ญในวังหลวงอย่างมิอาจหลีกเลี่ยง
นี่นับเป็นครั้งที่สองแล้วที่วังหลวงต้องเผชิญกับภัยสงคราม คราแรกคือหยวนเส้านำทหารมาสังหารสิบขันที คราต่อมาคือต่งจั๋วปล่อยให้ทหารปล้นสะดม ศักดิ์ศรีแห่งราชวงศ์ฮั่นถูกเหยียบย่ำลงใต้ฝ่าเท้าอย่างไม่เหลือชิ้นดี
"เฮ้อ พระราชวังอันงดงามถึงเพียงนี้ หากจุดไฟเผาวอดวายไปก็น่าเสียดายยิ่งนัก" ทหารซีเหลียงนายหนึ่งเอ่ยอย่างเสียดาย อยู่ที่บ้านเกิดในเหลียงโจวมิเคยได้เห็นพระราชวังอันโอ่อ่าอลังการเช่นนี้มาก่อน
"จะพูดเพ้อเจ้อทำไม คำสั่งของท่านเซี่ยงกั๋วยังไม่รีบทำตามอีก!" คนข้างๆ ตวาดสั่ง
กองทัพซีเหลียงกำลังวางเชื้อเพลิงจุดไฟไปทั่วลั่วหยาง