บทที่ 128 ซุนเจียนกับหลิวเป้ยแตกพ่ายหนีเตลิด

บทที่ 128 ซุนเจียนกับหลิวเป้ยแตกพ่ายหนีเตลิด

ทางทิศตะวันออกของลั่วหยาง คือด่านหู่เหลา

ด่านหู่เหลานั้นมีชัยภูมิชายคนเดียวคุมด่าน แม้นับหมื่นคนก็มิอาจฝ่า นับเป็นประตูด้านบูรพาสู่ลั่วหยาง

สวีหรงและหูเจิ่น จงหลางเจี้ยงสองคนที่ต่งจั๋วแต่งตั้งขึ้น ได้นำทัพมาถึงด่านหู่เหลาแล้ว

คำสั่งที่ต่งจั๋วมอบให้แก่พวกเขาก็คือให้ตรึงกำลังป้องกันด่านไว้ให้มั่น ทว่าหูเจิ่นกลับมีความคิดเป็นของตนเองอย่างเห็นได้ชัด

"จงหลางเจี้ยงสวี ข้าจะนำกำลังออกไปขับไล่ทัพหน้าของศัตรูก่อนเพื่อตัดทอนกำลังขวัญของพวกมัน!"

หูเจิ่นไม่รอให้สวีหรงตอบรับ ก็พาไพร่พลออกจากด่านไปโดยตรง

สวีหรงมิได้ขัดขวาง พวกเขาทั้งสองมียศเสมอกัน อีกทั้งหูเจิ่นยังมาจากซีเหลียง ฐานะจึงย่อมสูงกว่าคนโยวโจวอย่างเขา

"จงหลางเจี้ยงสวี จงหลางเจี้ยงหูออกศึกครานี้เกรงว่าจะเพลี่ยงพล้ำ พวกเราไม่อาจไม่ยกไปช่วยขอรับ" เถียนอวี้ที่แฝงตัวอยู่ในกองทัพของต่งจั๋วมาโดยตลอดกล่าวขึ้น