กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 122 หลิวเปี้ยนหลบหนี
ต่งจั๋วโกรธเกรี้ยวเป็นล้นพ้น โกรธแค้นจนแทบอยากจะฆ่าคน!
องครักษ์ของหงหนงหวังสิบกว่านายถูกต่งจั๋วออกคำสั่งเพียงคำเดียว ศีรษะก็หลุดกระเด็นตกถึงพื้น
คนเหล่านี้เดิมทีมีหน้าที่คอยจับตาดูหลิวเปี้ยน ทว่าหลิวเปี้ยนที่เป็นคนเป็นๆ กลับอันตรธานหายไปเฉยๆ เช่นนี้!
มิใช่เพียงแค่หลิวเปี้ยนเท่านั้น แม้แต่พระชายาหงหนงหวังถังจีและเหอไท่โฮ่วก็หายสาบสูญไปอย่างไร้ร่องรอยเช่นกัน!
"โอรสสวรรค์เล่า? โอรสสวรรค์ยังอยู่หรือไม่?" ต่งจั๋วตกใจจนต้องรีบรุดเข้าวัง
"ท่านเซี่ยงกั๋ว มีเรื่องอันใดจะกราบทูลหรือ?" หลิวเสียตกใจไม่น้อยที่เห็นต่งจั๋วผลุนผลันบุกเข้ามาในวังหลวง
"หามีเรื่องใดไม่ กระหม่อมเพียงมาดูว่าฝ่าบาททรงสุขสำราญดีหรือไม่พ่ะย่ะค่ะ" ต่งจั๋วเห็นหลิวเสียยังอยู่ก็ลอบถอนหายใจด้วยความโล่งอก คนที่ต่งจั๋วส่งไปจับตาดูหลิวเสียมีมากกว่าหลิวเปี้ยนถึงร้อยเท่า ฝ่ายตรงข้ามย่อมมิอาจพาตัวหลิวเสียไปได้โดยง่าย
แต่ทว่าเรื่องนี้ยังไม่จบสิ้น!