บทที่ 108 มุ่งหน้าสู่ทิศประจิมต่อไป

บทที่ 108 มุ่งหน้าสู่ทิศประจิมต่อไป

ลวี่ปู้ถูกกิตติศัพท์และตำแหน่งของหลี่เจาข่มจนแทบพูดไม่ออก ในฐานะชาวปิ้งโจว ย่อมเคยได้ยินชื่อเสียงเรียงนามของหลี่เจามาก่อน ทว่าคาดไม่ถึงเลยว่าวันนี้จะได้พบตัวจริง

หลี่เจาเพิ่งจะอายุยี่สิบปีก็ก้าวขึ้นมาถึงตำแหน่งระดับนี้แล้ว เมื่อลวี่ปู้หันกลับมามองชีวิตตนเองที่อายุปาเข้าไปเกือบสามสิบ เข่นฆ่าคนเผ่าเซียนเปยที่จิ่วหยวนมาค่อนชีวิต แต่ผลลัพธ์กลับเป็นเพียงจู่ปู้ตัวเล็กๆ คนหนึ่งเท่านั้น

การเป็นจู่ปู้รับใช้ข้าหลวงปิ้งโจวในสายตาคนทั่วไปอาจดูไม่เลว ทว่าลวี่ปู้หาได้พอใจไม่ เขาคิดว่าด้วยวรยุทธ์ของตน อย่างไรก็น่าจะได้เป็นขุนพลระดับรองสักตำแหน่ง