บทที่ 87 พัฒนาภาคตะวันออกเฉียงเหนือ

บทที่ 87 พัฒนาภาคตะวันออกเฉียงเหนือ

เมื่อห้าแคว้นยอมจำนน หลี่เจาจึงได้เข้าควบคุมดินแดนทั้งหมดทางตะวันออกของเขาต้าเซียนเปย

เขาต้าเซียนเปยก็คือเทือกเขาต้าซิงอันหลิ่งในยุคหลัง กล่าวคือหลี่เจาได้ครอบครองทั้งภาคตะวันออกเฉียงเหนือและภาคตะวันออกเฉียงเหนือนอก รวมไปถึงคาบสมุทรเกาหลี

หลี่เจาฟื้นฟูดินแดนของเกาโกวลี่ให้กลับเป็นเสวียนทู่จวิ้น ควบรวมเสวียนทู่จวิ้นที่ราชวงศ์ฮั่นตะวันออกตั้งไว้เข้ากับเมืองเหลียวตง จากนั้นจึงจัดตั้งสามเมืองใหม่บนคาบสมุทรเกาหลี ได้แก่ หลินถุน เจินฟาน และไต้ฟาง

ดินแดนของฝูอวี๋ถูกแบ่งออกเป็นสองเมืองคือฝูอวี๋และฮุ่ยหนิง ส่วนซู่เซิ่นซึ่งเป็นรัฐบรรณาการของฝูอวี๋ถูกหลี่เจาผนวกกลืนเข้ามาโดยตรง หลี่เจารวบรวมชาวซู่เซิ่นทั้งหมดเข้าสังกัด ชาวซู่เซิ่นเปี่ยมด้วยกลิ่นอายดั้งเดิมอันดิบเถื่อน ทั้งยังรบพุ่งได้อย่างดุดัน นับเป็นเบี้ยแนวหน้าที่ดียิ่ง