บทที่ 47 รายงานถึงลั่วหยาง

บทที่ 47 รายงานถึงลั่วหยาง

ลั่วหยาง ภายในพระราชวังฝ่ายเหนือ

นับแต่กบฏโพกผ้าเหลืองลุกฮือขึ้นมา หลิวหงก็นอนหลับไม่สนิท นางกำนัลในวังก็ไม่น่าอภิรมย์อีกต่อไป วันๆ เอาแต่กังวลว่าจางเจี่ยวจะบุกตีเข้ามา

"ข่าวคราวของหลูจื่อเป็นอย่างไรบ้าง" หลิวหงเอ่ยถามขันทีน้อยผู้หนึ่ง

ขันทีน้อยผู้นี้ก็คือจั่วเฟิงผู้ที่เคยไปเรียกรับสินบนจากหลูจื่อก่อนหน้านี้ ตามประวัติศาสตร์เขาเรียกสินบนไม่สำเร็จจึงใส่ร้ายหลูจื่อว่าเอาแต่ล้อมไม่ยอมตีจนทำให้เสียโอกาสในศึก ทว่าบัดนี้ จั่วเฟิงได้รับผลประโยชน์จากหลี่เจาแล้ว จึงเปลี่ยนน้ำเสียงคำพูดไป

"ทูลฝ่าบาท ท่านจงหลางเจี้ยงหลูตีจางเจี่ยวแตกพ่าย จับกุมโจรแมงเม่าได้หลายแสนคน บัดนี้ท่านจงหลางเจี้ยงหลูล้อมจอมโจรจางเจี่ยวไว้ที่กว่างจง จางเจี่ยวไม่อาจติดปีกบินหนีไปไหนได้ เพียงรออีกไม่กี่วัน ศีรษะของจางเจี่ยวก็จะถูกส่งมายังลั่วหยางแล้วพ่ะย่ะค่ะ!" จั่วเฟิงยิ้มประจบประแจง