บทที่ 25 ไหนๆ ก็มาแล้ว

บทที่ 25 ไหนๆ ก็มาแล้ว

หลี่เจาใช้ทวนสะบัดก่วนไฮ่ลอยกระเด็นไป ขั้นตอนนั้นเรียบง่ายอย่างยิ่ง

โปฉายตกตะลึงไปชั่วขณะ ยอดฝีมืออันดับหนึ่งแห่งลัทธิไท่ผิงพ่ายแพ้ไปเช่นนี้เองหรือ! เขาแทบไม่อยากเชื่อสายตาตนเอง แต่สิ่งที่อยู่เบื้องหน้ากลับเป็นความจริง

โปฉายสั่งให้ลูกน้องลากตัวก่วนไฮ่กลับมา เมื่อเห็นว่าเขาไม่ได้เป็นอะไรมาก เพียงแค่หมดสติไปเท่านั้น จึงลอบถอนหายใจด้วยความโล่งอก

หากต้องมาสูญเสียขุนพลเอกอันดับหนึ่งของลัทธิไท่ผิงไปที่นี่ ความผิดของเขาคงใหญ่หลวงนัก

"ท่านฝีมือยอดเยี่ยมยิ่งนัก สนใจจะเข้าร่วมลัทธิไท่ผิงของพวกเราหรือไม่"

โปฉายเห็นหลี่เจามีฝีมือไม่ธรรมดา แม้แต่ก่วนไฮ่ยังไม่อาจต้านทานได้แม้แต่กระบวนท่าเดียว หากดึงตัวมาเข้าลัทธิไท่ผิงได้ ปรมาจารย์เปี่ยมคุณธรรมคงเสมือนเสือติดปีก จึงเอ่ยชักชวนขึ้นมา

หลี่เจาได้ยินดังนั้นก็หัวเราะร่า