บทที่ 14 รับเตียวฉาน พบจางร่าง

บทที่ 14 รับเตียวฉาน พบจางร่าง

พวกหลี่เจาเร่งเดินทางอยู่หลายวัน ข้ามแม่น้ำหวงเหอ ผ่านเขาเป่ยหมาง ในที่สุดก็มาถึงลั่วหยาง

กำแพงเมืองในยุคราชวงศ์ฮั่นต่างจากกำแพงอิฐในยุคหมิงและชิง เพราะสร้างขึ้นจากการอัดดินเหลือง จึงช่วยเสริมให้ลั่วหยางดูขรึมขลังและเปี่ยมไปด้วยความหนักแน่น

เมื่อก้าวเข้าสู่ลั่วหยาง พวกหลี่เจาต่างตื่นตะลึงในความเจริญรุ่งเรืองของลั่วหยาง

เบื้องหน้ามีถนนสายหลักทอดตัวในแนวทิศตะวันออก-ตะวันตก และทิศเหนือ-ทิศใต้ฝั่งละสามสาย ตัดผ่านและเชื่อมโยงทั่วทั้งเมือง กลุ่มพระราชวังฝ่ายเหนือและฝ่ายใต้ตั้งตระหง่านประจันหน้ากันจากระยะไกล โดยมีทางเดินลอยฟ้าเชื่อมต่อระหว่างกัน

บนท้องถนน ผู้คนหลั่งไหลมาไม่ขาดสาย ต่างเอ่ยสำเนียงภาษาจากทุกทิศทั่วแคว้น กระทั่งยังมีชาวนอกด่านปะปนอยู่บ้าง