เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 132 รางวัล! วาจาบันดาลผล (บรรยายกาศยืดเยื้อ 3,000 ตัวอักษร)
ในเวลานี้ เย่ซิวและซูเสี่ยวถงมาถึงแล้ว
รถของเขามีขนาดใหญ่เกินไป ประกอบกับตัวรถสปอร์ตมีระดับต่ำเกินไป ไม่เหมาะที่จะขับเข้าไปในลานจัตุรัสแห่งนี้ เขาจึงจอดรถไว้ด้านนอก
ตลอดทางซูเสี่ยวถงถึงเล่าความจริงให้เขาฟัง ที่แท้เพื่อนร่วมชั้นคนนี้เป็นพวกคอยประจบเอาใจเธอเมื่อสมัยก่อน ตอนนี้ไม่รู้ว่าไปร่ำรวยมาจากไหน จึงได้เชิญเพื่อน ๆ ออกมาเที่ยวเล่นกัน
เธอไม่อยากเผชิญหน้ากับท่าทางที่ชอบประจบสอพลอแบบนั้น นิสัยสันดานต่ำตมในกระดูกนั้นไม่มีทางแก้หาย ถ้าเจอเธอจะต้องทำตัวโอ้อวดอะไรใส่แน่นอน
อยากจะอวดเบ่งงั้นรึ หึหึ แม่สาวคนนี้จะลากราชันจอมอวดมาให้แกเอง
“ที่แท้เธอก็ใช้ฉันเป็นเครื่องมือสินะ”
เย่ซิวหัวเราะขืน ๆ ซูเสี่ยวถงคิดว่าเขาไม่พอใจ สมองจึงสั่งการไปโดยอัตโนมัติ “ไม่ใช่ ๆ ฉันแค่อยากให้คุณอยู่เป็นเพื่อนฉันน่ะ”
ทันใดนั้นก็พบว่าความในใจหลุดปากออกไป จึงรีบปิดปากเล็ก ๆ ของตนทันที รอยยิ้มบนใบหน้าของเย่ซิวก็สดใสขึ้นในทันที