กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ตอนที่ 254 เถ้าแก่คือผู้ชายสารเลว
“สหายเฉิน ผมมีเรื่องค้นพบครั้งใหญ่!”
ในเขตมหาวิทยาลัย ณ ร้านขนมหวานแห่งหนึ่งที่ตั้งอยู่ในมุมอับ
ลู่เย่ว์เซิงเคาะเกล็ดน้ำแข็งในถ้วยตรงหน้าพลางหยิบสมุดเล่มเล็กออกมาจากอกเสื้อด้วยความตื่นเต้นแล้ววางลงบนโต๊ะ
เฉินนั่วถามขึ้นว่า “นี่คืออะไร?”
ลู่เย่ว์เซิงมองซ้ายมองขวาแล้วกระซิบเสียงเบาว่า
“สมุดบัญชี สมุดบัญชีของโรงอาหาร!”
เฉินนั่วประหลาดใจ “พี่ลู่ คุณนี่ใช้ได้เลยนะ ไปเอามาได้ยังไง?”
ลู่เย่ว์เซิงหัวเราะหึ ๆ “ผมเลี้ยงเหล้าผู้จัดการจางคนนั้นที่เคทีวีสองสามครั้ง เขาก็เห็นผมเป็นพี่เป็นน้องแล้ว พวกเขามีสมุดบัญชีที่เอาไว้โชว์คนนอกเล่มหนึ่ง ส่วนเล่มนี้คือสมุดบัญชีของจริง ผมคัดลอกมาบางส่วน”