กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ตอนที่ 192 หญิงโตแล้วไม่อยู่บ้าน
“เฉินนั่ว คนคนนั้นกำลังรังแกน้าอยู่หรือเปล่า?”
เสิ่นซินเหมยกำแขนเสื้อของเฉินนั่วไว้แน่นจนข้อนิ้วซีดขาว
เมิ่งเสี่ยวหรานเป็นญาติเพียงคนเดียวที่เหลืออยู่บนโลกใบนี้ของเธอ เมื่อครู่เธอได้ยินชายวัยกลางคนร่างอ้วนคนนี้ทะเลาะกับเมิ่งเสี่ยวหราน จึงรู้สึกโกรธเคืองอย่างมาก
แต่เธอไม่รู้ว่าจะช่วยน้าได้อย่างไร จึงทำได้เพียงร้อนใจอยู่ฝ่ายเดียว
เฉินนั่วตบหลังมือเธอเบา ๆ แล้วกระซิบว่า “วางใจเถอะ คนคนนี้กระโดดโลดเต้นได้อีกไม่นานหรอก”
เขาพาเสิ่นซินเหมยเดินไปที่หน้าห้องอธิการบดีแล้วเคาะประตูเบา ๆ
“เข้ามา”
ในน้ำเสียงของเมิ่งเสี่ยวหรานยังเจือไปด้วยความโกรธและความเหนื่อยล้า ทั้งสองเดินเข้าไป เมิ่งเสี่ยวหรานเงยหน้าขึ้น ชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะลุกขึ้นยืนด้วยความประหลาดใจ
“ซินเหมย! น้องชาย! พวกเธอมาได้ยังไงกัน?”