กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ตอนที่ 180 ขอบคุณนะ
“ฉะ...ฉันพูดอะไรผิดไปหรือเปล่า?”
“ทำไมพวกเขาถึงมองฉันด้วยสายตาแบบนั้นกันนะ?”
“อ้อ ฉันเหมือนจะยังไม่ได้พูดอะไรเลยนี่นา?”
เสิ่นซินเหมยยืนอยู่กลางเวทีสูง มองลงไปยังฝูงชนจำนวนมหาศาลเบื้องล่าง ความตื่นเต้นในใจพุ่งถึงขีดสุด จนแทบลืมไปแล้วว่าตัวเองกำลังทำอะไรอยู่
เธอเผลอกำขอบลูกไม้ของชุดกระโปรงสีขาวแน่นโดยไม่รู้ตัว สมองมึนงง ลมหายใจหอบถี่
ตั้งแต่เกิดเรื่องสมัยมัธยมต้น นี่เป็นครั้งแรกที่เธอใช้รูปลักษณ์ที่แท้จริงเผชิญหน้ากับผู้คนมากมายขนาดนี้
แถมยังเป็นเพื่อนร่วมชั้นและอาจารย์ในโรงเรียนทั้งหมดอีกด้วย!