ตอนที่ 120 อดีตที่ถูกซ่อนเร้นของเสิ่นซินเหมย

ตอนที่ 120 อดีตที่ถูกซ่อนเร้นของเสิ่นซินเหมย

“ออก... ออกไปข้างนอกเหรอ?”

เมื่อได้ยินคำพูดของเฉินนั่ว เสิ่นซินเหมยก็เผยอปากเล็กน้อย ใบหน้าดูมึนงง เห็นได้ชัดว่าไม่เข้าใจความหมาย

เฉินนั่วกล่าวต่อว่า “ผมหมายถึง เราเดินออกไปนอกชุมชน ไปเดินเล่นที่ถนนถงซิงกัน โดยใช้รูปลักษณ์ที่คุณเป็นอยู่นี้แหละออกไป”

ดวงตาของเสิ่นซินเหมยเบิกกว้างขึ้นในทันที ใบหน้าเต็มไปด้วยความหวาดกลัว นางโบกมือปฏิเสธรัว ๆ

“ไม่เอา ไม่เอา! เฉินนั่ว คุณขอร้องล่ะ อย่าเลย!”

สำหรับนาง ชุมชนแห่งนี้เป็นพื้นที่ที่ค่อนข้างเงียบสงบ คนไม่พลุกพล่าน อีกทั้งยังมีกำแพงสูงล้อมรอบทั้งสี่ด้าน ซึ่งให้ความรู้สึกปลอดภัยทางจิตใจ

แต่หากเดินออกไปนอกชุมชน นั่นหมายความว่าจะต้องเปิดเผยความหวาดกลัวของตัวเองออกไปสู่โลกภายนอกอย่างสิ้นเชิง