กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ตอนที่ 8 ขอโทษที แผนที่แคว้นเยียนค่อนข้างยาว
“อีจือเหมย พูดอะไรหน่อยสิ!”
“นังตัวดีนี่เคยพูดที่ไหนกันล่ะ? แม่งก็เป็นแค่ใบ้นั่นแหละ!”
“พ่อฉันบอกว่าถ้าฉันสอบเข้าห้าสิบอันดับแรกของระดับชั้นได้จะให้เงินหนึ่งพันบาท ผลคือเธอก็แย่งอันดับที่ห้าสิบไปครองตลอด เธอแม่งทำไมไม่ไปเป็นผู้รักษาประตูซะล่ะ?”
ในตรอกเล็ก ๆ เด็กสาวสามคนที่สวมชุดนักเรียนโรงเรียนมัธยมอำเภอเจียงที่สองกำลังล้อมเด็กสาวอีกคนหนึ่งอยู่
เด็กสาวคนนี้พิงมุมกำแพง ชุดนักเรียนบนตัวสวมใส่อย่างเรียบร้อย ก้มหน้าลง ถูกทั้งสามคนผลักไสและด่าทอ ไม่ขัดขืนและไม่พูดจา
ในบรรดาเด็กสาวสามคนที่อยู่ตรงข้าม คนที่อยู่ตรงกลางชื่อหลินเฉิงเฉิง ที่บ้านทำธุรกิจ หน้าตาก็ไม่เลว จัดอยู่ในประเภทที่ทั้งที่บ้านและที่โรงเรียนต่างก็รายล้อมเหมือนหมู่ดาวโอบล้อมจันทรา
อีกทั้งหลินเฉิงเฉิงยังแสดงออกต่อหน้าครูอย่างเชื่อฟัง ไม่เพียงแต่เป็นหัวหน้าชั้นเรียน ผลการเรียนที่โรงเรียนก็รักษาอันดับห้าสิบกว่าของระดับชั้นไว้ได้ตลอด ถือว่าเป็นแบบอย่างของนักเรียนที่ดีเลยทีเดียว