เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 400 ตอนพิเศษ 11 พี่ใหญ่ฉู่เหยียนออกโรงปกป้องน้อง
"นายน่ะเหรอฉู่เหยียน? ว่าที่ผู้สืบทอดฐานทัพเมือง D คนต่อไป?"
เสี่ยวโต้วกับเสี่ยวหมี่เดินทางมาเมืองหลวงเป็นครั้งแรก ผมตั้งใจจะพาน้องทั้งสองคนไปเดินเที่ยวชมโบราณสถานเสียหน่อย ทันทีที่เดินลงตึกมาถึงรถ เสียงเย่อหยิ่งจองหองแฝงแววดูแคลนก็ดังขึ้นข้างหู
ผมชะงักฝีเท้า หันกลับไปมองตามเสียง
อีกฝ่ายยังดูหนุ่มมาก อายุคงยังไม่ถึงยี่สิบ หรืออาจจะสิบแปดเท่าผม ตัดเรื่องส่วนสูงร้อยแปดสิบกับใบหน้าออกแนวหวานนิดๆ ออกไป ผมสีแดงเพลิงตั้งชี้เด่เหมือนหงอนไก่ของหมอนั่นสะดุดตาเป็นบ้า
ผมสีแดงนั่นไม่ได้ย้อม แต่เปลี่ยนสีหลังจากปลุกพลังสายไฟได้
แม้จะเพิ่งเคยเจอกันครั้งแรก แต่ผมรู้ดีว่าหมอนี่คือใคร... ลั่วอี้หมิง ลูกชายผู้บัญชาการฐานทัพเมืองเซิน และเป็นหลานชายแท้ๆ ของผู้นำฐานทัพ เรียกได้ว่าเป็นคุณชายรัชทายาทแห่งเมืองเซินอย่างเต็มตัว อย่างน้อยคนอื่นก็มองกันแบบนั้น
แต่เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับผมสักนิด ผมไม่เคยคิดว่าตัวเองเป็นทายาทสืบทอดฐานทัพเมือง D เลย
ผมจึงเอ่ยแก้ความเข้าใจผิดด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย "ผมชื่อฉู่เหยียน แต่ไม่ใช่ผู้สืบทอดฐานทัพเมือง D คนต่อไป กรุณาระวังคำพูดด้วย"
"หึ!" ผมไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะแค่นเสียงเยาะใส่คำพูดของผม แถมยังแปลกใจกับท่าทีเป็นศัตรูของเขา ผมมั่นใจว่าวันนี้เราเพิ่งเจอกันเป็นครั้งแรก ถึงเมื่อก่อนจะเคยได้ยินชื่อหมอนี่มาบ้าง แต่ก็ไม่เคยรู้จักมักจี่กันมาก่อน ดังนั้นท่าทีแบบนี้จึงดูไร้เหตุผลสิ้นดี