เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 398 ตอนพิเศษ 9 เผชิญหน้ากับซุ่มโจมตีกลางทาง
สายตาของหานซีถงกวาดมองเมิ่งซานไห่กับฉู่เยว่สลับกันไปมา ก่อนจะหลุดยิ้มออกมาแล้วหันไปพูดกับสือเย่และสวี่นั่ว "พวกเธอดูสิ เจ้าซานไห่ของเราทำหน้าที่องครักษ์พิทักษ์บุปผาได้สมศักดิ์ศรีจริงๆ"
จะไม่ให้เธอคิดมากได้ยังไง ถึงลูกบ้านตัวเองจะยังเล็ก แต่คนอื่นก็ชอบมาคอยหมายปองอยู่เรื่อย เธอเลยอดคิดไปไกลบ้างไม่ได้
สือเย่กับสวี่นั่วสบตากัน เออ จริงด้วยแฮะ ก่อนหน้านี้ไม่เคยคิดเรื่องนี้มาก่อนเลย ส่วนใหญ่เวลาเด็กๆ วิ่งเล่นอยู่ตรงหน้า ก็เรียกพี่ชายน้องสาวกันมาตลอด ใครจะไปคิดเรื่องนั้นกันล่ะ
เมิ่งซานไห่เข้าใจความหมายแทบจะในทันที อายุสิบห้าปีแล้ว คำพูดและสายตาของผู้ใหญ่เขารู้ทันหมด ใบหน้าคมเข้มดูเหมือนไม่เปลี่ยนสี แต่ใบหูกลับแดงก่ำขึ้นมา "น้าถงอย่าพูดเล่นสิครับ"
พูดจบเขาก็เหลือบมองฉู่เยว่ที่ยังไร้เดียงสา ยัยตัวแสบกำลังทำหน้ามึนงงกวาดตามองผู้ใหญ่ทีละคนอย่างไม่เข้าใจ
พอเห็นแววตาซื่อบื้อของเธอ ใบหูที่แดงก่ำของเมิ่งซานไห่ก็จางหายไปจนหมดเกลี้ยง บ้าจริง นี่มันเด็กกะโปโลชัดๆ เขาจะไปคิดตามน้าถงทำไมกัน?
"อ้าว? น้าเล็ก น้าเขย ทำไมขับรถออกไปแล้วล่ะ? พาหนูไปด้วยสิ..."
"เธอกลับเมือง D ไปพร้อมซานไห่นั่นแหละ"
"แต่พี่เขามีภารกิจนะ..."