กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 367 เจ้าจิ้งซิน ตาย!
สิ้นเสียงดังเปรี๊ยะ กลิ่นเหม็นไหม้ของโปรตีนถูกเผาก็ลอยคลุ้งไปทั่วบริเวณ
"อ๊าก... เสี่ยวไป๋ของฉัน!"
ฉู่เนี่ยนงงเป็นไก่ตาแตก
มองดูหญิงชราที่ถลาเข้าไปหาเจ้าหนอนอ้วนที่ถูกช็อตจนไหม้เกรียมไปแล้ว มุมปากของเธอก็กระตุกยิกๆ อดขำไม่ได้
แค่นี้เนี่ยนะ?
เธอยกมือขึ้นปาดเหงื่อที่ไม่มีอยู่จริงบนหน้าผาก ตกใจแทบแย่
เห็นยายแก่พูดจาขึงขังมั่นอกมั่นใจ ก็นึกว่าจะใช้วิชาคุณไสยกู่ที่สาบสูญไปแล้วได้จริงๆ เสียอีก ที่แท้ก็แค่ขู่ให้กลัว
พอเงยหน้ามองกลับไปที่ชั้นสองฝั่งตรงข้าม ฉู่เนี่ยนก็หลุดขำออกมาทันที
เจ้าด้วงยักษ์เปลือกสีเทาตัวนั้นพุ่งหัวทิ่มเข้าไปติดแหง็กอยู่ในกรอบหน้าต่าง ออกมาไม่ได้