กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 363 หนึ่งขีด หรือสองขีด
เสียงร้องไห้ของหัวอวี่โหรวชะงักไปวูบหนึ่ง แต่เธอยังคงก้มหน้าสะอื้นตอบ "ไม่ได้เจอใครเลยค่ะ แต่ช่วงนี้คุณอาได้สติอยู่หลายครั้ง หนูก็นึกว่าท่านกำลังจะหายดีแล้ว ไม่คิดเลยว่า..."
พูดจบหัวอวี่โหรวก็ปล่อยโฮออกมาอีกรอบ ฟังแล้วชวนหงุดหงิด ฉู่อี้ขมวดคิ้วเอ่ยเสียงเข้ม "หยุดร้องได้แล้ว ไปเก็บเสื้อผ้าของท่านมัดรวมไว้ เร็วเข้า"
เสียงสะอื้นเงียบกริบทันที เทียบกับฉู่เย่แล้ว เธอกลัวพี่รองคนนี้มากกว่า และแน่นอนว่าเมื่ออยู่ต่อหน้าเขา เธอก็ยิ่งรู้สึกผิดจนไม่กล้าสบตา
พอหัวอวี่โหรวเดินออกไปเก็บของ ฉู่เย่ก็ละสายตาจากเธอ หันกลับมามองหญิงชราที่นอนสงบนิ่ง