กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 310 ผลัดกันออกไปลุย
"พ่อไปแล้วจริงๆ เหรอ"
"ปู่รองบอกว่าจะส่งกลับเมืองหลวง ก็น่าจะส่งไปแล้วแหละ"
เยว่เยว่นิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง ไม่ได้ซักไซ้อะไรต่อ
เหยียนเหยียนกะพริบตาปริบๆ หันไปพูดกับน้องสาว "พี่ให้เขากินใบไม้เข้าไปตั้งสองใบเชียวนะ น้องสาว น้องพอจะให้อภัยพ่อสักนิดหน่อยได้ไหม"
เยว่เยว่ถามกลับ "พี่อยากให้ฉันให้อภัยเขามากเลยเหรอ"
เหยียนเหยียนเกาหัว ทำหน้าลำบากใจ "ยังไงเขาก็เป็นพ่อเรานะ ที่แม่ไม่ทำร้ายเขาก็เพราะเห็นแก่พวกเราสองคน..."
"ผิดแล้ว เพราะเห็นแก่พี่ต่างหาก!"
ฉู่เยว่ลุกขึ้นยืน เท้าสะเอวถลึงตาใส่พี่ชาย "ฉันไม่มีพ่อ ต่อไปนี้ฉันจะดีกับแค่แม่ คุณปู่ คุณน้า แล้วก็ปู่รองกับคนอื่นๆ เท่านั้น คนอื่นไม่เกี่ยวอะไรกับฉันทั้งนั้น"