กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 295 ฉันบอกว่ามีสิทธิ์ นายถึงจะมีสิทธิ์
"เนี่ยนเนี่ยน..."
พอเห็นฉู่เนี่ยน ดวงตาของกู้ฉือเฟิงก็เป็นประกาย รีบสาวเท้าก้าวเข้ามาหาพร้อมหลุดปากเรียกชื่อเล่นที่เคยใช้เรียกกันสมัยคบหาดูใจ
ทว่าขนแขนทั้งสองข้างของฉู่เนี่ยนกลับลุกชันขึ้นมาทันที เธอขมวดคิ้วมุ่น สมัยก่อนได้ยินคำนี้จากปากกู้ฉือเฟิงก็ไม่เคยรู้สึกอะไร แต่พอมาได้ยินอีกทีในวันนี้ กลับชวนให้คลื่นไส้จนแทบอาเจียน
วันสิ้นโลกผ่านพ้นมาสิบเดือน พอได้กลับมาเจอหน้ากู้ฉือเฟิงอีกครั้ง เธอกลับรู้สึกว่าผู้ชายคนนี้ช่างแปลกหน้าเหลือเกิน
ความจริงกู้ฉือเฟิงแทบไม่ได้เปลี่ยนไปเลย ส่วนสูงร้อยแปดสิบ ผิวพรรณขาวสะอาด รูปลักษณ์หล่อเหลาสุภาพอ่อนโยน... มองเผินๆ ก็ไม่ต่างอะไรกับนักศึกษาแพทย์หัวกะทิในวันวาน