กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 293 ไม่ได้เก่งกาจขนาดนั้น
"ไม่ไปพึ่งที่นั่นแล้วจะให้ไปไหน? คนตั้งร้อยกว่าชีวิตเหลือรอดมาแค่หยิบมือเดียว นายลองบอกฉันมาซิว่านอกจากฐานทัพเมือง D แล้ว พวกเราจะซมซานไปพึ่งใครได้อีก?"
จังหวะนั้นรถยนต์แล่นผ่านทางแยกตรงตีนเขาพอดี แสงไฟหน้ารถสาดกระทบเงาตะคุ่มของคฤหาสน์ เผยให้เห็นประตูใหญ่โอ่อ่าและกำแพงสูงตระหง่านอยู่รางๆ
มองปราดเดียวก็รู้ว่าเป็นสถานที่ปลอดภัยชั้นยอด
เหล่าเชียนที่เพิ่งตกหลุมน้ำและเปลี่ยนเสื้อผ้าชุดใหม่เรียบร้อยแล้ว ประกายความโลภวูบผ่านดวงตา เขาเอ่ยเสียงต่ำ "ลูกพี่ ซี้ด..."
ยังไม่ทันพูดจบประโยค จู่ๆ ต้นคอด้านหลังก็รู้สึกเจ็บแปลบเหมือนถูกเข็มทิ่ม เขายกมือขึ้นลูบดู กลับสัมผัสได้ถึงเมือกเหนียวเหนอะหนะเต็มฝ่ามือ
"ตัวอะไรวะเนี่ย?"