กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 243 ช่วยคน
“รองหัวหน้า...” จวงซิงเอ่ยเสียงแผ่ว น้ำเสียงเจือแววสั่นเครือ
สือเย่กับหม่าอีไม่พูดอะไร ทั้งคู่เม้มปากแน่น จ้องมองปากโพรงเขม็ง
จากนั้นจึงค่อยๆ เงยหน้าขึ้นมองเพดานถ้ำ
กิ่งไม้แห้งท่อนนั้นไม่ขยับเขยื้อนเลยตั้งแต่ต้นจนจบ ราวกับถูกเชื่อมติดไว้กับเพดานถ้ำ
จังหวะนั้นแสงไฟจากก้นโพรงก็สว่างวาบขึ้นมาอีกครั้ง แต่สว่างเพียงครั้งเดียวแล้วก็ดับไป
จวงซิงหน้าถอดสี “รองหัวหน้าไม่ให้ลงไป”
ทว่าหม่าอีกลับเริ่มเตรียมตัวแล้ว เขาหันไปตะโกนเรียกด้านหลัง “เสี่ยวอัน”
นักรบหนุ่มหน้าตาเกลี้ยงเกลาเดินออกมาจากด้านหลังทันที มายืนข้างหม่าอี
หม่าอีหันไปบอกฉู่เนี่ยน “พี่เนี่ยน ผมต้องลงไป”