กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 144 ทิ้งไว้ข้างหลัง
"แม่ เป็นประจำเดือนทำไมไม่บอกกันสักคำ" สือเมี่ยวอดบ่นออกมาไม่ได้ "คราวนี้จบเห่กันหมดแน่"
"แม่เลือกได้หรือไง" เถียนเหมยเองก็กลุ้มใจไม่แพ้กัน ประจำเดือนเธอขาดไปตั้งสามเดือนแล้ว ใครจะไปนึกว่าจู่ๆ เช้านี้มันจะมา แถมยังมามากขนาดนี้อีก เธอจะกล้าพูดได้ยังไง ต่อให้สือจ่านหมิงไม่ทิ้งเธอ แต่คนอื่นล่ะ
"ห้องน้ำอยู่ตรงนั้น แม่รีบไปเปลี่ยนผ้าอนามัยก่อนเถอะ"
พอเถียนเหมยเดินเลี่ยงเข้าห้องน้ำไป สือเมี่ยวก็กระซิบถามพ่อเสียงเบา "พ่อ เราจะทำยังไงกันดี"
ถ้าห้าคนนั้นไม่ยอมให้ตามไปด้วยจริงๆ พวกเธอสามคนพ่อแม่ลูกต้องตายแน่