กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 112 แผลเล็กแค่ไหนก็ต้องทายา
“สวี่เย่ นอกจากงูแล้ว แถวนี้ยังมีสัตว์อื่นผิดปกติอีกไหม”
“ไม่มีครับ ที่ผมหมายถึงคือ รอบๆ นี้ไม่เหลือสัตว์อื่นอยู่เลยสักตัว คาดว่าคงลงไปอยู่ในท้องงูพวกนี้หมดแล้ว”
“ไม่เหลือเลยสักตัวเหรอ แม้แต่หนูก็ไม่มี?”
สวี่เย่พยักหน้า
ทุกคนรู้สึกขนลุกเกรียว โดยเฉพาะพอนึกถึงท่าทางที่งูพวกนั้นพุ่งเข้าจู่โจมเมื่อครู่ เห็นได้ชัดว่าพวกมันมองมนุษย์เป็นอาหาร
หรือในสายตาของพวกมัน มนุษย์ก็เป็นเหยื่ออยู่แล้ว เพียงแต่ยังไม่มีโอกาสได้ลิ้มรสเท่านั้น
โชคดีที่พบตัวเสียก่อน และโชคดีที่พวกสวี่เย่กลับมาทันเวลา