กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 30 พวกเขาเป็นตำรวจ
สือเย่รู้สึกว่าท่าทางตอนสวี่นั่วเอาปืนจ่อหัวคนอื่นช่างดูเจริญหูเจริญตาเสียจริง ถ้ามีโอกาส เขาจะต้องหาปืนจริงมาให้เธอสักกระบอก และสอนเธอยิงปืนให้ได้
หม่าอี้ฝานเดินมาเสียเที่ยว ยังไม่ทันได้อ้าปากพูดสักคำ ก็ต้องรีบหันหลังเดินคอตกกลับไป
"มองหาสวรรค์วิมานอะไร รีบยกรถสิโว้ย!"
เขากลับมาด้วยหัวใจที่เต้นรัวไม่เป็นส่ำ พอเห็นหน้าไอ้หนุ่มหน้ายาวตัวต้นคิดที่ยุให้เขาเดินไปหาเรื่องเมื่อครู่ ความโมโหก็พุ่งปรี๊ดขึ้นมาทันที หม่าอี้ฝานยกเท้าถีบเข้าที่กลางท้องของอีกฝ่ายเต็มแรง
พลั่ก!
ลูกถีบนั้นอัดแน่นไปด้วยพละกำลังเต็มพิกัด ส่งร่างของชายหนุ่มหน้ายาวลอยละลิ่วถอยหลังไปไกลกว่าสามสิบเมตร ก่อนจะตกลงไปนอนแอ้งแม้งกลางทุ่งนาสีเขียวขจี