เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 12 ชักศึกเข้าบ้าน
พอวางสายโทรศัพท์ สองพี่น้องก็ทิ้งตัวพิงเบาะอย่างหมดแรงพร้อมกัน
เพิ่งเคยคุยโทรศัพท์แล้วรู้สึกเหนื่อยขนาดนี้เป็นครั้งแรก
แน่นอนว่าไม่ได้เหนื่อยกาย แต่จะว่าเหนื่อยใจก็ไม่เชิงเสียทีเดียว
แต่การที่คนในครอบครัวปลอดภัยก็ถือเป็นเรื่องดีสำหรับพวกเขา พอต้องเผชิญหน้ากับความเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ที่จู่โจมเข้ามาอย่างกะทันหัน ในใจก็ไม่ได้ตื่นตระหนกเหมือนตอนแรกแล้ว
สวี่โม่ดึงกระดาษทิชชูมาเช็ดเหงื่อบนหน้าผากและลำคอ มองผ่านกระจกหน้ารถออกไปดูท้องฟ้าที่มืดครึ้ม ก่อนจะถอนหายใจ "โชคดีที่วันนี้ฟ้าครึ้ม ไม่อย่างนั้นป่านนี้พวกเราสามคนคงสุกคาอยู่ในรถแล้ว"
รถดับเครื่องไปตั้งนานแล้ว ความเย็นที่หลงเหลือจากแอร์ตอนนี้หายเกลี้ยงไม่มีเหลือ ภายในรถเริ่มอบอ้าวและร้อนขึ้นเรื่อยๆ