กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ตอนที่ 129 จับได้คาหนังคาเขา
พอเฮ่อจิ่นเหนียนเข้ามาในดงอ้อก็ก้มหน้าก้มตาแกะรอยตามรอยเท้าไปอย่างระวัง แต่ฟ้ามืดเกินไปจนมองทางแทบไม่เห็น เขาจึงได้แต่ค่อย ๆ ย่องตามไป พอฉุกคิดขึ้นมาได้ว่าเหวินเซี่ยงตงเคยบอกว่าเหยาหย่วนเดินออกมาจากตรงหัวมุมด้านในสุดของดงอ้อ เขาชั่งใจอยู่ครู่หนึ่งก็ตัดสินใจก้าวเร็ว ๆ มุ่งหน้าเข้าไปข้างใน
จุดนั้นพวกเขาเคยมาตรวจดูแล้วรอบหนึ่งแต่ไม่พบสิ่งผิดปกติอะไร จึงจำใจต้องปล่อยผ่านไป ตอนนี้ได้แต่หวังว่าที่ที่เหยาหย่วนมุ่งหน้าไปจะเป็นตรงนั้นจริง ๆ