กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ตอนที่ 125 ดักซุ่ม
สุดท้ายเฮ่อเฉิงเย่ก็ทำได้แค่แถไปเรื่อย “ก็ใครใช้ให้หรงหรงทำกับข้าวอร่อยล่ะ พวกเธอดูก็แล้วกันว่าเมื่อก่อนฉันเคยเป็นแบบนี้ซะที่ไหน”
สวี่หรงยิ้มขื่นอย่างจนใจ ในใจคิดว่า 'คนแก่ในบ้านเหมือนสมบัติล้ำค่า' จริง ๆ นั่นแหละ
เฮ่อจิ่นเหนียนเองก็เอามือกุมขมับอย่างหมดคำจะพูด เขาไม่รู้จะทำยังไงกับคนแก่อย่างนี้ดีเหมือนกัน พอไม่ให้กินเข้าหน่อย เดี๋ยวก็แอบย่องเข้าครัวไปขโมยกินอีก
อย่าคิดนะว่ากุนเชียงที่หายไปช่วงสองวันมานี้ใครเป็นคนแอบกิน