0030

ตอนที่ 30 ริษยาตาร้อน

สวี่หรงยิ้มเจื่อน ๆ พลางถาม “สหายคะ พอจะรู้ไหมว่าแถวนี้มีรถให้โดยสารตรงไหนบ้าง แบบที่จ่ายเงินจ้างน่ะค่ะ”

หญิงสาวคนนั้นชื่อถงเหมย เพิ่งเข้ามาทำงานได้สองเดือนกว่า ยังไม่ได้เจนจัดจนเหลี่ยมจัดเหมือนพวกพนักงานเก่า พอเห็นเด็กสาวรุ่นราวคราวเดียวกันมาซื้อของเกือบร้อยหยวน ในใจก็นึกอิจฉาอยู่หรอก แต่ก็ยังอดเอ่ยถามไม่ได้

“รถแบบที่คุณว่าไม่มีหรอกค่ะ แต่คุณซื้อของเยอะขนาดนี้ พวกเราไปส่งให้ถึงบ้านได้นะคะ สมัยนี้คนเดินออกจากบ้านใช้เงินสักสองสามหยวนก็ปวดใจจะแย่แล้ว เพิ่งเคยเห็นคนที่ซื้อของทีเดียวเกินร้อยหยวนแบบสวี่หรงเป็นคนแรกเลย”

พอได้ยินว่ามีบริการส่งถึงบ้าน สวี่หรงก็ดีใจจนกว้านซื้อของเพิ่มอีกยกใหญ่ แค่กระติกน้ำร้อนก็ซื้อมาทีเดียวสามใบ แถมยังมีผ้า มีของกิน แล้วก็รองเท้ากับเสื้อเชิ้ตที่ซื้อให้เฮ่อจิ่นเหนียนอีก...