กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 192 ข้าก็นับเป็นรุ่นพี่ของเจ้าเหมือนกัน
โม่ม่านเซียงที่กำลังจะบินจากไปได้ยินเสียงที่คุ้นเคยนี้ ร่างกายก็ชะงัก ค่อย ๆ หันกลับมาอย่างไม่กล้าเชื่อ
จากนั้นก็มองเด็กหนุ่มที่ค่อย ๆ เดินออกมาจากส่วนลึกของถ้ำพำนักด้วยความสงสัย ในแววตาของเด็กหนุ่มคนนี้มองออกถึงความรู้สึกคุ้นเคยอย่างหนึ่ง แต่ยังไงก็ไม่สามารถซ้อนทับกับเงาร่างในใจได้
“เมื่อกี้...เจ้าเป็นคนเรียกข้าเหรอ?” โม่ม่านเซียงถามอย่างสงสัย
“ใช่แล้ว เจ้าม่านเซียงน้อย สองร้อยปีไม่เจอกัน ไม่รู้จักข้าแล้วเหรอ?” ฉินอวี่หลิงพูดอย่างเรียบเฉย