กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 114 เสี่ยวจิน เคลื่อนย้ายในพริบตาบนโลกภายนอก
“อาจารย์ ทำไมสมบัติของข้าถึงไม่ต้องผนึกมือล่ะขอรับ?” เหยียนหลีฮ่าวเพิ่งลองฝึกวิชาเล็ก ๆ ที่ว่านี้มาเหมือนกัน
“ก็เพราะสมบัตินี้เดิมทีเป็นของข้าไง ตอนนี้ข้ายกให้เจ้าแล้ว ตราบใดที่ข้ายังยอม มันก็ไม่ต้องใช้พวกนั้นอยู่แล้ว” โอวเหย่จื่อพูดอย่างภูมิใจ
จ้าวหลิงเอ๋อร์เก็บชุดป้องกันเข้าไปในร่างกายห่อหุ้มทั้งตัว แบบนี้ก็ไม่ต้องสวมไว้ข้างนอก อยู่ในร่างกายก็ป้องกันได้เหมือนกัน
“เจ้าหนูฉิน เอาสมบัตินั้นให้ข้าดูหน่อยสิ” โอวเหย่จื่อเห็นแดนเฉียนคุนก็อยากรู้อยากเห็นมาก สัมผัสได้ถึงความพิเศษของมัน