กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 5 ลูกน้องที่ต้องกินขี้
ไห่เฟิ่งไม่สนใจหลี่หงเฟยเลย สายตาจ้องเขม็งไปที่ฉินอวี่หลิง “นายน้อยฉิน โอสถเม็ดนี้ท่านหลอมเองจริง ๆ หรือ?”
“ในห้องหลอมโอสถยังจะมีคนอื่นอีกหรือ? ท่านก็น่าจะดูออกว่าโอสถเม็ดนี้เพิ่งหลอมเสร็จสด ๆ” ฉินอวี่หลิงตอบพลางยิ้ม
“ขอถามนายน้อยฉินสักหน่อยขอรับ หนึ่งเตาหลอมได้กี่เม็ด?” ปรมาจารย์ชั้นหนึ่งเผลอใช้คำสุภาพออกมา
“ออกมาแค่เม็ดเดียว” ฉินอวี่หลิงยังไม่อยากเผยมากเกินไป ที่หลอมได้ถึงระดับสูงก็เพราะเขาคิดว่า ตัวเองลงมือหลอมโอสถระดับต่ำขนาดนี้ ถ้าทำได้ไม่ถึงระดับสูงก็อายตาย ตัวเองก็รับไม่ได้
“แค่เม็ดเดียวหรือ?” หรือว่าเป็นเรื่องดวง? ไห่เฟิ่งหาคำอธิบายอื่นมาหักล้างตัวเองไม่ได้จริง ๆ