ตอนที่ 0022

ตอนที่ 0022

เขียนจดหมายขอความช่วยเหลือ

เฉินตงไหลยังไม่พบว่าเยาวชนปัญญาชนคนอื่นๆ กำลังรอดูเรื่องสนุกอยู่ และไม่ทันสังเกตเห็นสีหน้าที่ตึงเครียดของหลิ่วเจวียนด้วยซ้ำ

หวังอวิ๋นฟางยังไม่ลืมที่จะโหมไฟ “ดูเหมือนก็พอได้อยู่นะ อย่างน้อยเจิ้งเว่ยหมินก็ยังปลูกมันฝรั่งไว้ตั้งเยอะ ไปเถอะ เว่ยหมิน ไปดูมันฝรั่งของนายกัน”

เฉินตงไหลทนไม่ไหวแล้ว “ไม่แยกกลุ่มแล้ว! ปล่อยให้คนในหมู่บ้านหัวเราะเยาะเอาสิ!” พูดจบก็ยังไม่ค่อยเต็มใจนัก แต่ก็ไม่กล้าพูดอะไรอีก เกรงว่าหวังอวิ๋นฟางจะพูดจาเหน็บแนมเขา

โจวอวี้ซิ่วยิ้ม “งั้นก็ตกลงตามนี้! เว่ยหมินเอ๊ย เดี๋ยวกลับไปขุดมันฝรั่งมาสักสองสามหัวหน่อยนะ”

“ได้!”

เจิ้งเว่ยหมินรู้สึกซาบซึ้งใจหวังอวิ๋นฟางมาก ถึงอย่างไรก็เป็นคนบ้านเดียวกัน ไม่ว่าอย่างไรก็ยังเอนเอียงมาเข้าข้างเขาบ้าง

ตัวเขาจะผ่านมันไปได้ไหม ย่อมผ่านไปได้อยู่แล้ว แต่เขาก็ไม่อยากถูกโดดเดี่ยว