เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ปาท่องโก๋มัฉฉะ
ตอนที่ 0010
ไม่อาจ “รอพึ่งขอ”
ทางฝั่งกองการผลิตหมู่บ้านสวีเจียมีเสียงประทัดเพียงประปราย แต่ในเมืองปักกิ่ง เสียงประทัดนั้นหนาแน่นกว่ามาก
ครอบครัวเจิ้งก็กำลังเตรียมฉลองปีใหม่เช่นกัน
ลูกชายทั้งสามคนไม่อยู่ มีเพียงลูกสาวคนเล็กเจิ้งเว่ยหงเท่านั้นที่อยู่
ตอนติดคำกลอนคู่ตรุษจีนในช่วงบ่าย เจิ้งกังก็รู้สึกได้ว่าลูกชายคนที่สามน่าจะกลับไปส่านเป่ย์แล้ว ไม่อย่างนั้นก็คงโผล่มาตั้งนานแล้ว
“เตะไปสามทียังไม่ยอมผายลมออกมาเลยจริงๆ พ่ออย่างฉันทำไมถึงให้กำเนิดลูกชายแบบนี้ออกมาได้” เจิ้งกังทั้งไม่อยากให้เจิ้งเว่ยหมินกลับมาฉลองปีใหม่ และก็ยังโกรธเจิ้งเว่ยหมินด้วย—ไม่มีความห้าวหาญสักนิด แบบนี้ยังจะนับว่าเป็นลูกผู้ชายได้อีกหรือ
แต่ถ้าเกิดเจิ้งเว่ยหมินเอาแต่เกาะติดอยู่ที่บ้านไม่ยอมไป คาดว่าเจิ้งกังก็คงจะต้องดึงเข็มขัดออกมาอีก
“พ่อ เป็นยังไงบ้าง” เจิ้งเว่ยหงติดคำกลอนคู่ตรุษจีนเสร็จ ก็หันมาอวดเจิ้งกังอย่างดีใจ