กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ปาท่องโก๋มัฉฉะ
ตอนที่ 0001
ฉันย้อนกลับมาในปี 1976?
“ควรจะตื่นได้แล้วนะ!”
เจิ้งเว่ยหมินลืมตาขึ้นมาอย่างงัวเงีย แสงแดดไม่ค่อยดีนัก แต่ก็สว่างเพียงพอ
บ้าเอ๊ย ต้องทำงาน 996 อีกแล้ว! พวกในหอพักนี้ทำไมถึงไม่เห็นค่าของการนอนเลยนะ? กว่าจะได้นอนหลับสนิทมันง่ายนักหรือไง? วันนี้ฉันจะนอนต่ออีกหน่อย! ใครมาก็ไม่สนทั้งนั้น! มาสายแล้วจะทำไม? วันลาพักร้อนตั้งเยอะแยะไม่มีเวลาพัก แค่นอนสักตื่นมันจะไม่ดีหรือไง?
แต่ดูเหมือนเสียงจะค่อนข้างแปลกหู ไม่เหมือนเพื่อนร่วมห้อง แถมยังไม่ใช่ผู้ชายด้วยซ้ำ! เชี่ย! สถานการณ์อะไรเนี่ย? แฟนใครกล้าแอบเข้ามาในหอพักชายกัน?
เจิ้งเว่ยหมินพยายามลืมตา ยังไม่ทันได้ใช้มือขยี้ ก็รู้สึกถึงความผิดปกติ
ดูเหมือนจะหนาวนิดหน่อย นี่ไม่ใช่ความรู้สึกของฤดูร้อน!
“พี่สาม พี่ก็เลิกแกล้งทำเถอะ! พ่อกับแม่รอพี่มาตั้งนานแล้วนะ!”
เจิ้งเว่ยหมินขยี้ตาอีกครั้ง สิ่งที่ปรากฏแก่สายตาคือเด็กสาววัยรุ่น มัดผมเปียสองข้าง ดวงตากลมโตเป็นประกาย ทว่าบนใบหน้ากลับแฝงความร้ายกาจอย่างหงุดหงิดอยู่เล็กน้อย