กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 651 ผีผาปิดฉาก ล่องทวนแม่น้ำขึ้นเหนือ!
ท่ามกลางเสียงอ่านแผ่วเบาของมู่หรงซีหนิง
บทเพลงผีผาก็จบลงในที่สุด
บทกวีบทนี้ไม่เพียงรักษามาตรฐานช่วงแรกเอาไว้ได้ แต่ช่วงหลังยังดึงอารมณ์ของทุกคนให้ไหวหวั่นได้มากยิ่งขึ้นด้วยเรื่องราวความรู้สึกอันซับซ้อน
ช่วงที่สามเล่าถึงชะตาชีวิตและประสบการณ์ของนางพิณผีผา ทำให้ทุกคนสะเทือนใจ
ช่วงที่สี่ก็หักมุมกลับมาที่ “ผู้แต่ง” เอง
ประโยคที่ว่า “ต่างก็เป็นคนพลัดถิ่นสุดขอบฟ้า” ทำให้ทุกคนรู้สึกร่วมไปด้วย
กระทั่งซ่งมู่ชิงเขียนตัวอักษรตัวสุดท้ายลงไป
สวีเหลียงสูดหายใจลึก น้ำเสียงของเขาดังก้องไปทั่วต้าเซี่ย