กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 630 ละอายต่อวิถีจิตรกรรม เสแสร้งบ้าอะไร!
<divclass="tt-title">
ยามเที่ยงวัน
เสียงหยอกล้อและเสียงหัวเราะที่ห่างหายไปนานดังขึ้นในลานเล็ก
ชายวัยกลางคนหลายคนที่เดินทางผ่านมาด้วยกันชะงักฝีเท้า
“คุณไม่เข้าไปดูหน่อยหรือ?” อู๋หมิงซานหันไปถาม
“คุณไม่เข้าไปดูหน่อยหรือ?” เซี่ยเชียนซานถามเช่นกัน
ทั้งสองส่ายหน้าพร้อมรอยยิ้ม แล้วเดินต่อไป
ราวกับไม่เคยเดินผ่านกระท่อมไม้ไผ่มาก่อน
เมื่อมองแผ่นหลังของพวกเขาที่เดินจากไปอย่างสบายอารมณ์